Zweden vs Nederland: Babybox

Qua zwangerschapsnieuws heb ik weinig spannends te melden. Het gaat allemaal heel erg goed en ook de laatste controle was prima, onze Elin groeit goed (en ik ook!). Afgelopen week nog 12 kilometer gewandeld met een fijn herfstzonnetje dat inmiddels weer verdwenen is en nu genieten we lekker van het weekend na een drukke week met onder andere Zweedse les.

LRG_DSC06151

In Nederland had ik wel al gehoor van zwangerschaps- en babyboxen die je gratis kan bestellen dus ik was daar hier ook eens achteraan gegaan. Nu heb ik hier in Zweden drie boxen besteld waarvan ik afgelopen week de eerste babybox heb opgehaald bij de plaatselijke apotheek. In Nederland heeft mijn moeder de eerste babybox voor me opgehaald bij Prenatal dus ik dacht ik ga ze eens vergelijken! Mijn bevindingen deel ik natuurlijk graag met jullie 😉

Box Prenatal (Nederland)

  • 1 pak Pampers luiers maat 1: 22 gratis luiers! Dat is nooit overbodig.
  • Jordan baby/peuter tandenborstel: had ik nog niet gekocht dus ook hartstikke welkom.
  • Boekje ‘Verzamelmomenten’: 29 groeikaarten van buik tot baby. Komt wellicht wat laat als het hier pas in december aankomt maar anders wel een hartstikke leuk boekje!
  • Bibi fopspeen 0-6 maanden: altijd handig om toe te voegen aan de huidige collectie fopspenen!
  • Inoli baby badolie intensief vettend: enkel natuurlijke ingrediënten dus zeker een pluspunt.
  • Sudocrem: goede crème tegen luieruitslag dus eigenlijk onmisbaar.
  • Philips Avent voedingsfles 60 ml: speciaal ontworpen voor pasgeborenen.
  • Bavaria 0.0%: gewoon lekker voor aanstaande mama’s 😉

En nog een aantal kortingsbonnen in de doos die mijn moeder mag uitdelen aan bekenden! Kortom: leuke gevulde babydoos met zeker veel bruikbare producten. Dank je wel Prenatal!

Box Apotheek Hjärtat (Zweden)

  • Babydoekjes: 72 stuks en nooit overbodig.
  • Pleisters: wat een leuk ontwerp ook!
  • Bepanthen: babyzalf, ook tegen luieruitslag dus ik kan ook vergelijken met Sudocrem uit het andere pakket!
  • Luier: helaas maar 1 in maat 1 van huismerk van de plaatselijke supermarkt.
  • Fopspeen: 0-6 maanden dus die leg ik ook bij de collectie! Hoeveel spenen heb ik eigenlijk nodig voor de eerste maanden?
  • 2 in 1 babyshampoo en douche: niet geparfumeerd en droogt de huid niet uit. Fijn!
  • Medela Purelan 100 (monster): tepelcreme op basis van lanoline dat tepelpijn verzacht tijdens zwangerschap en periode van borstvoeding.
  • Bio Oil (monster):  vermindert littekens en striae. Zal straks goed van pas komen!
  • Knuffelhartje: om op te hangen in de wagen of boven het bedje.
  • Bon voor gratis fotoboek die we kunnen laten maken bij de plaatselijke supermarkt.
  • Meerdere boekjes met als onderwerp zwangerschap.

Beide heel leuke babyboxen met leuke en bruikbare inhoud! Die van de apotheek in Zweden met wat meer verzorging gerelateerde producten.

Volgens mij vind Elin het ook wel leuk want ze is erg actief nu ik dit berichtje aan het typen ben 😉 Tot de volgende!

Bewegingen van je baby duidelijk voelbaar en vanaf wanneer?

De ene aanstaande moeder is de ander niet en dat geldt ook voor het feit wanneer je je baby gaat voelen bewegen. Het is van zoveel factoren afhankelijk en als de verloskundige aan je vraagt: ‘Voel je de baby al bewegen?’ en jij moet dat met ‘Nee, nog niet’ beantwoorden kan menig vrouw daar onzeker van worden. Moet je de baby al voelen? En zo ja, hoe vaak dan?

 

Wanneer gaat je baby bewegen en wanneer is dit merkbaar voor de moeder?

Een foetus beweegt al vanaf dat hij of zij 7 weken oud is, vanaf nu beginnen de ledematen beginnen nu te groeien. Maar grote kans dat je nog niet eens weet dat je zwanger bent rond deze zwangerschapsduur. Vanzelfsprekend is dit dus ook geen teken dat je wellicht zwanger bent. De ledematen zijn uitgegroeid vanaf de 15e week van de zwangerschap en vanaf ongeveer de 20e week voel je als moeder je baby echt bewegen. Dit kan bij een tweede zwangerschap al eerder merkbaar zijn maar dit is omdat je het gevoel al kent.

LRG_DSC06141Mijn eigen ervaring is dat ik onze dochter voor het eerst voelde rond week 18.. Ik zei ‘Volgens mij beweegt ze, maar ik weet het niet zeker’. Een nieuw en speciaal gevoel in mijn onderbuik dat lastig te omschrijven is. Mijn moeder omschreef het als ‘vlinders’ en daar kon ik het ook wel mee vergelijken. Een kriebelend gevoel dat me heel gelukkig maakte!

Sindsdien voel ik haar eigenlijk wel dagelijks en zelfs meerdere keren per dag bewegen. Veelal ’s ochtends als ik wakker word en ’s avonds voordat ik in slaap val, maar ook overdag als ik bij Zweedse les zit. Dan leg ik mijn handen op mijn buik en geniet van het moment.

Voor mijn man kwam het moment dat hij haar kon voelen twee of drie weken later. We zaten op de bank en ik zeg: ‘Nu moet je je hand op m’n buik leggen dan kun je haar denk ik wel voelen bewegen!’ En ja hoor, een lach op ons gezicht en daar zaten we dan. Intens gelukkig met onze dochter!

 

Waarvan is het wel of niet voelen van je baby afhankelijk? 

Een aantal factoren spelen hierbij een rol. Zo voel je bij je eerste zwangerschap je baby rond de 20e week voor het eerst bewegen en kan dit bij een tweede zwangerschap al merkbaar zijn vanaf de 15e week.

Ook de ligging van de placenta is hierbij belangrijk. Ligt deze aan de voorzijde, dus tussen baby en de buikzijde, dan kan het zelfs tot de 22e week duren voordat je de bewegingen van je baby zult voelen. Ben je heel slank? Dan kan dit ook meespelen en zul je je baby sneller voelen dan vrouwen die wat voller van figuur zijn.

Vanaf week 28 zul je dagelijks je baby moeten voelen bewegen maar deze bewegingen kunnen over een aantal weken anders gaan aanvoelen. De baby krijgt minder ruimte en kan dus steeds minder van positie veranderen. Schopt de baby dus steeds op een zelfde plek, dan kan dit best wel zorgen voor pijnlijke en beurse plekken aan de binnenkant van je baarmoeder.

De verloskundige vertelde mij tijdens de echo met 19 weken dat mijn placenta aan de achterzijde ligt en dat ik de bewegingen dus al zou moeten voelen. Enthousiast zei ik natuurlijk dat ik haar al had gevoeld en dat noteerde ze dan ook in de computer.

 

Maar, wat als je de baby niet meer voelt bewegen? 

Dit kan natuurlijk voorkomen en hoeft, gelukkig, in veel gevallen niets te betekenen. Ook een baby heeft wel eens een rustdag, of je maakt tijdelijk meer vruchtwater aan waardoor de bewegingen minder goed voelbaar zijn.

Hier kreeg ik een papiertje mee (in het Engels gelukkig) waarop duidelijk beschreven stond hoe vaak je de baby normaal gesproken voelt en wanneer er sprake is van afgenomen foetale bewegingen. Hier geldt dat als je de baby een dag niet hebt gevoeld, ook niet als je er de tijd voor genomen hebt je het best contact op kunt nemen met je verloskundige. En onder ‘de tijd nemen’ wordt verstaan dat je 1,5 tot 2 uur rustig op je linkerzij hebt gelegen, heb je in deze tijd 10 bewegingen gevoeld dan is dat goed. De baby slaapt immers maar ongeveer 90 min per keer aaneengesloten en tussen deze slaapjes zul je de baby dus moeten voelen bewegen, zeker als je er de tijd voor neemt.

Twee weken geleden, op een dinsdag, kwam ik thuis van Zweedse les en zeg tegen mijn man: ‘Volgens mij heb ik haar heel de dag nog niet voelen bewegen, de laatste keer dat ik me ervan bewust was, was gisteravond in bed.’ Natuurlijk beginnen er dan lichte zorgen te komen. Is alles nog wel in orde? Heb ik gewoon niet goed opgelet of er even geen aandacht aan besteed? Twee uur later, nadat ik rustig de tijd had genomen, kwamen de tranen en de echte zorgen en heeft mijn man gebeld met het ziekenhuis. We konden langskomen voor een controle van de baby. De rit van ruim 1 uur naar het ziekenhuis duurde nog nooit zo lang en er leek ook geen einde aan te komen. We werden naar een van de verloskamers gebracht en de verloskundige ging op zoek naar het hartje van onze dochter. Waar deze normaal gelijk te horen was zodra ze contact maakte met mijn buik gebeurde er nu niets. Andere plek, nog steeds geen geluid van een kloppend hartje en de grond zakte onder mijn voeten vandaan en ik zag aan mijn man dat er bij hem precies hetzelfde gebeurde. Tot ze nog een keer veranderde van plek en daar was ze dan, onze dochter die ons even de schrik van ons leven bezorgde. Er werd een opname van 20 minuten gemaakt en alles zag er perfect uit. De dokter kwam nog langs voor enkele vragen en om 22.30 mochten we weer naar huis. Gerustgesteld dat alles in orde was en natuurlijk begon ze weer volop te bewegen toen we terugreden. Ze begint ons nu al op de proef te stellen, dat belooft wat voor later 😉

Kindje buiten laten slapen. Idioot! Of toch niet?

Vandaag zag ik op verschillende plekken op Facebook een bericht voorbij komen dat recent in het Nederlandse nieuws was. ‘Steeds meer kinderen in de kinderopvang slapen regelmatig buiten’. Een zin waar menig kersverse moeder over valt. Want waarom zou je daarvoor kiezen als je baby ook lekker binnen in een warm huis zijn dutjes kan doen?

In Scandinavische landen is het bij het kinderdagverblijf maar ook thuis heel gebruikelijk je baby buiten in de frisse lucht zijn dutjes te laten doen. Men geeft als mogelijke voordelen:

  • Kindje slaapt beter, zowel overdag maar ook ’s nachts
  • Kindje slaapt langer en dieper
  • Kindje wordt opgewekter wakker
  • Kindje bouwt een betere weerstand op.

Alhoewel er maar 1 onderzoek gedaan is die deze voordelen daadwerkelijk onderbouwt, beamen de gezinnen die hun kindje buiten laten slapen deze voordelen ook.

Denemarken is bijvoorbeeld ongeveer net zo groot als Nederland maar er wonen hier maar 5,5 miljoen mensen. Je hebt meer ruimte en met minder mensen om je heen voel je je veiliger. Zij laten hun baby hier met een gerust hart buiten in de kinderwagen slapen en gaan zelf in een restaurant zitten eten.

Baby’s buiten hun middagdutje laten doen wordt door Finse consultatiebureaus zelfs aangeraden. Twee tot vier uur per dag vanaf een leeftijd van twee weken. Wanneer niet? Bij ziekte of bij temperaturen lager dan -10 graden Celsius. De bodem van de wagen waar de baby in ligt moet helemaal plat zijn, een Maxi Cosi bijvoorbeeld is dus niet geschikt om je baby voor langere tijd in te laten slapen.

Vanzelfsprekend kleed je je baby goed aan maar teveel kleren is gevaarlijker dan een beetje te weinig kleding. Als richtlijn kun je aanhouden: is de nek van de baby lekker warm dan heeft hij of zij het niet te koud. Het is natuurlijk goed om vooral de eerste keren dat je dit probeert een thermometer in de wagen te leggen zodat je kan zien of de temperatuur in orde is, deze is om te slapen het meest ideaal tussen de 16-18 graden Celsius. Naast de thermometer kun je er ook de babyfoon in leggen.

Hier een kort filmpje.

Probeer het eens en bouw op door te beginnen met je baby 1x per dag buiten te laten slapen, zet de wagen stil en ga er niet mee wiegen, je baby zal dit dan nodig hebben om in slaap te vallen. Merk je verschil? En wat doet het met je als je moeder of met papa? Zijn er wellicht al ouders die dit toepassen en wellicht al bij het kinderdagverblijf of het gastoudergezin?

Tweedehands kleding: go or no go?

Niets leukers dan shoppen voor kleertjes voor je aankomende baby. Al dat kleine spul, sokjes, broekjes en shirtjes met de leukste printjes en de leukste stofjes. Maar koop je dat het liefst nieuw vanuit de winkel of is tweedehands eigenlijk net zo prima?

De laatste keer bij de verloskundige zei ze iets heel goeds: eigenlijk is tweedehands kleding veel beter want net vanuit de fabriek zitten de kleertjes nog vol chemicaliën en kleurstoffen om de kleding er zo mooi als mogelijk uit te laten zien in de rekken van zaken als H&M en Lief!. Maar het is dus helemaal niet zo gezond dit je pasgeboren baby aan te trekken. En zelf ben ik van mening dat je door enkel nieuwe kleding te kopen de textielindustrie sponsort en die draait naar mijn mening ook nog eens op te goedkope arbeidskrachten uit Azië.

Hier in Zweden is men juist heel erg voor het doorverkopen of zelfs gratis weggeven van baby- en kinderkleding die overbodig is geworden. Zoals ik eerder schreef heb ik ook twee nieuwe setjes kleding gekocht bij H&M en hebben we ook de leukste dingetjes gekregen van familie en kennissen uit Nederland. Maar het overgrote deel, zo’n 85% schat ik, heb ik via allerlei verkoopsites hier op Facebook gekocht.  De leukste broekjes, leggings, shirtjes, jurkjes, mutsjes, vestjes etc. En eigenlijk ben ik er nog blijer mee dan dat ik alles nieuw had gekocht. Ik kocht tassen vol voor 10 euro per tas, kleding voor Elin maar ook zwangerschapskleding voor mezelf en heb nu zelfs geen plek meer in mijn kasten!

Ook onze kinderwagen (Maxi Cosi) met drie verschillende gedeeltes heeft een reis gemaakt van een gezin uit Nederland en geven wij hier in Zweden een nieuw leven. Commode, bedje, badje, speelgoed komt allemaal van een Zweedse Facebookpagina voor tweedehands spulletjes.

Veel moeders zien het kopen van tweedehandskleding als iets voor mensen die niet veel te besteden hebben en zeggen: ‘Waarom zou ik tweedehandskleding als ik het geld heb voor nieuwe kleding?’. Ik vind het iets moois om kleding door te geven, door te verkopen aan anderen, het weer een nieuwe leven te geven en een nieuw leven dat er weer in rondkruipt of loopt. We gooien al zoveel dingen weg, onnodige dingen, moeten alles maar vervangen en maar nieuwe dingen willen hebben.

Kijk om je heen, vraag rond en schaam je vooral niet en je kunt de allerleukste kleding krijgen voor weinig geld. Ze groeien zo hard dus waarom is nieuw zoveel belangrijker of beter dan iets dat gebruikt is en vaak maar enkele keren gedragen laat staan gewassen is?

Wanneer vertel je de naam van je kindje aan de rest van de wereld?

In bijna alle gevallen vertellen de ouders de naam van hun kindje pas na de geboorte? Ik ben wel benieuwd waarom. Wat is er zo bijzonder aan de naam dat men het nog niet mag weten?

Is het spannend? Of vind je het zo privé dat je dit nog niet wilt delen met de buitenwereld? Vertel je het wel al aan bijvoorbeeld je ouders of beste vriend/vriendin?

Wij zijn daarin weer heel anders, we hadden de naam al vrij vlot en noemen haar nu ook al bij naam als we het over haar hebben of tegen haar praten. Het moet ook prettig en natuurlijk klinken, een naam die je beide mooi vind, dat ook hier in Zweden makkelijk uit te spreken is natuurlijk ook wel belangrijk. De zoektocht en het nadenken begon, ik vond Sofie heel leuk maar Errol vond dat een naam passend bij een Goois meisje en dat past eigenlijk totaal niet bij ons. Waarom dan geen mooie Scandinavische naam? En dan geen Anna.

Tot plots Errol met DE naam kwam, simpel, kort maar krachtig en passend bij een stoer en vrolijk meisje.

Elin 

Betekent fakkel/ vuur maar ook zon/zonneschijn en het is een Zweedse naam in Nederland ook best populair is.

Ik ben een leuk schilderij met haar naam aan het maken voor boven haar bedje, die zal ik posten zodra hij klaar is!

 

Eigenlijk verloopt alles heel fijn

De controle op 22-8-2017 bij de verloskundige van de vårdcentral was er eigenlijk een zonder bijzonderheden. Iedere keer wordt het gewicht en de bloeddruk gecontroleerd en genoteerd. Sinds een aantal weken slik ik supplementen met toegevoegd ijzer want dit was wat aan de lage kant, dit controleren ze weer met de controle van 28 weken dus dan hoop ik dat het weer in orde is.

Op moment van schrijven ben ik bijna 26 weken zwanger en voel ik me eigenlijk niet anders dan anders. Af en toe een wat zeurderig gevoel in mijn rug maar verder dan dat helemaal fit! Alle babykleertjes (zo schattig!) zijn al gewassen en liggen in de kastjes, de Maxi Cosi staat binnen handbereik maar die hoop ik de komende weken nog niet nodig te hebben. Ze beweegt heel veel en sinds kort kan ik haar ook zien bewegen, ziet er wat Sci-Fi-achtig uit hoor 😉

Gisteren, 20-9-2017 mocht ik weer op controle (25 weken en 5 dagen) en nu was het ook weer controle van de bloeddruk (105/60) en gewicht. Ook nu weer allerlei informatieboekjes gekregen over veilige autostoeltjes en het geven van borstvoeding. Aangezien ik al een tijd de supplementen met ijzer slik verwees ze me door naar de bloedafname om dit te controleren, eveneens urine inleveren voor een eiwitonderzoek. Als hier bijzonderheden uitkomen belt ze me, dus geen bericht is goed bericht!

Volgende afspraak verloskundige: 10 oktober 2017

Geschreven 21-9-2017

 

Laatste echo: krijgen we een zoon of dochter?

Na weken van nadenken en praten of we het geslacht van onze baby willen weten kwamen we op een punt dat ik het wel weten wilde en Errol niet 😉 ‘Een verrassing is toch leuker’ zei hij. En ik dacht alleen maar, dit is de laatste echo dus als ik nu zeg dat ik het niet wil weten kan ik me niet later nog eens bedenken want dan is het te laat. Brein van deze aanstaande mama sloeg wat op hol laten we maar zeggen!

De avond voor de echo was het: ‘Nou vooruit dan, als je het zo graag wil weten dan heb ik geen andere keus toch ;-)’

De wekker ging op 3-8-2017 al vroeg want om 8.00 moesten we ons al meldden in het ziekenhuis. Daar werden we binnen geroepen door de verloskundige en ik mocht gaan liggen. Heel spannend, want eigenlijk 6 weken lang voel je je prima, weinig tot geen last van dingen als misselijkheid, moe zijn was minder dus hoe zal het gaan met ons kleintje?

Daar kwam het beeld, een kloppend hartje en de verloskundige legde uit dat mocht ze dingen zien die afweken van normaal ze dat gelijk zou vertellen tegen ons. We hoorden alleen maar dat alles er normaal uit zag, afmetingen waren uitstekend voor de duur van de zwangerschap, ze liet de 4 kamers van het hartje zien, de hersenen. Er zat zelfs vruchtwater in de maag en dat was goed, dat liet zien dat de baby zelfstandig slikt, want dit is soms niet het geval. De placenta lag niet voor beneden, voor de uitgang dus wat dat betreft is een normale bevalling mogelijk! Alleen maar goed nieuws! Richting het einde vroeg Errol of het mogelijk was om het geslacht te zien, en na nogmaals goed het hartje en mondje te hebben bekeken ging ze richting de benen, die goed gesloten waren dus het werd even lastig maar ze kon het toch goed zien: E E N  M E I S J E !

Toen mochten we gaan en als het goed is krijg ik nu geen echo meer en zie ik onze dochter ergens aan het eind van het jaar of in het begin van 2018.

84BA79BD-5D6A-4C19-8C93-662FE4E39B7A

We zijn nog even koffie gaan drinken in de stad, hebben familie gebeld met het leuke nieuws en twee setjes meisjes kleding gekocht bij H&M 🙂

Volgende afspraak verloskundige: 22 augustus om 10.30

Geschreven op 3-8-2017

Echo! Ja nu echt.

Vandaag was het dan zover! Om 10.20u moesten we ons melden in het ziekenhuis, samen met mijn vader want die is hier afgelopen maandag aangekomen op zijn motor. Na spannende weken, van toch wel wat zorgen of alles wel goed zou zijn met ons kleintje, is het spannende moment toch aangebroken.

Helaas mocht m’n vader niet mee naar binnen want er was maar 1 persoon extra toegestaan. Het moment dat je voor de allereerste keer ziet dat er een klein mensje in je buik zit, en waarbij ik ook gelijk een kloppend hartje zag nog voordat de verloskundige het tegen me zei was het einde! Ze vertelde dat voor zover ze nu zien kon alles er perfect uitzag, een goede hartslag (deze hebben we niet gehoord, ze zag dat het goed klopte en om het te horen was extra straling nodig en daar houden ze hier niet zo van). Ze heeft het hoofdje gemeten, en de kruin-stuit lengte waardoor ze vandaag op een zwangerschap van 13 weken uitkwam en uitgerekend precies zoals ik zelf de vorige keer ‘gegokt’ had op 28 december 2017. Kerstkindje? Oudjaarsdag net als ik zelf of toch pas in 2018?

In tegenstelling tot de vårdcentral is dit een heel modern ziekenhuis met ook hier enorm aardig personeel die alles zo goed mogelijk in het Engels proberen uit te leggen.

De volgende en laatste echo als alles goed is is op donderdag 3 augustus om 8.00! Wat een tijd, 7.30 was ook zelfs mogelijk maar we moeten nog een uur en 15 minuten rijden 😉

Verder heb ik eigenlijk geen last van misselijkheid, in totaal twee keer moeten overgeven maar dat is volgens mij wel acceptabel. Wel erg moe, ik voel me zowat bejaard maar ook dat zal beter worden, of niet en dan heb ik pech 😉

Geschreven op 22-6-2017 door Tessa

Echo?

Natuurlijk denk je zodra je erachter komt dat je zwanger bent dat de eerste afspraak bij de verloskundige er ook gelijk een echo gemaakt wordt. In Zweden werkt dat net even iets anders. We kregen netjes een brief en meldden ons vandaag op de afdeling verloskunde van de vårdcentral. In het Engels spraken we wat dingen door met onze, heel aardige, verloskundige. Wat merk ik aan mezelf, hoe staat het met mijn roken en alcoholgebruik en ze vertelde me wat ik juist wel en wat ik beter niet kan eten. Dat laatste had ik natuurlijk al uitgebreid op internet opgezocht 😉 Ze gaf ons een aantal boekjes (Zweeds, maar ook Engels gelukkig) die we rustig thuis door konden lezen.

Toen natuurlijk de vraag: ‘Hoe werkt het hier in Zweden qua het krijgen van een echo?’ Waarop de verloskundige heel simpel antwoordt: ‘Die deden we tot 2 jaar geleden enkel bij 19 weken of er moet aanleiding zijn dit eerder of vaker te doen. Nu krijgt de zwangere de keus om een echo tussen 10-12 weken te krijgen waarbij ze de nekplooi van het kind meten in verband met trisomie afwijkingen. Kies je hier niet voor dan kun je kiezen voor een echo met 13 weken, de echo met 19 weken is standaard. Deze laatste is enkel om te kijken of de placenta niet onder het kindje ligt en het kindje wordt nauwkeurig onderzocht op eventueel al zichtbare afwijkingen.’

Een positieve test laat zien dat je zwanger bent en hier gaan ze dat niet nogmaals controleren door middel van een echo. Onnodige straling voor het kind die niet nodig is vind men. Natuurlijk dachten wij, nou vooral ik, maar wat als er nu iets mis is met kindje, in het ergste geval klopt het hartje niet en ontdekken we dat na een paar weken pas? Dat is moeder natuur zegt men hier en ook daar is iets voor te zeggen.

Voor de echo met 10-12 weken hebben we niet gekozen dus ik krijg over drie weken de eerste echo, dan ben ik waarschijnlijk 13 weken zwanger en dan met 19 weken nogmaals. Nu weet ik dus ook niet zeker hoe lang ik al zwanger ben maar ik heb dus verteld dat de eerste dag van de laatste menstruatie op 23 maart was en dat betekent dat ik morgen precies 10 weken zwanger ben. Voor de echo moeten we naar het grotere ziekenhuis en die zit op ongeveer een uur rijden van ons huis, niet alleen voor al je boodschappen moet je vaak een stukje rijden maar ook voor de echo betekent dat weer twee uur op een dag in de auto! Welkom in Zweden!

Bevallen  gebeurt hier in het ziekenhuis, dat ligt op 90 kilometer afstand en thuisbevallingen zijn niet gewoon hier maar dat was ook niet mijn bedoeling. Heb je weeën maar zet de bevalling niet door dan hoef je niet met al je spullen weer de 90 km terug naar huis  te rijden maar kun je in het ‘patiënthotel’ verblijven tot de bevalling echt gaat beginnen.

Na het gesprek ben ik nog bloed gaan laten afnemen en heb ik urine ingeleverd. Mocht ik bloedarmoede hebben of er komen andere zaken naar boven dan belt ze me op. De datum van de echo krijg ik per post thuis gestuurd.

Begin bij het begin

Op 15-5-2017, na een paar weken ietsje misselijk te zijn en erg moe, besloot ik toch om op weg naar huis langs de apotheek te rijden voor een zwangerschapstest. Wie weet? Ik kwam aan de balie en vroeg of de dame ook Engels sprak en vertelde haar dat ik graag een zwangerschapstest zou willen kopen.
Thuis aangekomen, het was rond 17.00, ging ik gelijk aan de slag en het werd al snel duidelijk: twee streepjes en tranen van verbazing en geluk stroomden over mijn wangen. Ik liep naar Errol en zei al huilend: ‘Ik ben zwanger!’
In een korte tijd daarna belden we beide met familie, vrienden en kennissen om het nieuws te delen. Videogesprekken zijn dan het meest close dat je kan zijn met je familie, die je net 2,5 maanden geleden hebt achtergelaten in Nederland. Vooral mijn moeder had ik het nieuws het liefst persoonlijk verteld, met een leuk cadeautje, woordgrapje of wat dan ook voor leuks je allemaal ziet op het internet van dochters die hun ouders vertellen dat ze zwanger zijn. Dat zat er voor ons helaas niet in, een gemis en klein nadeel van wonen op grote afstand van familie.

Enige twijfel sloeg natuurlijk toe. We wonen hier niet 2,5 maanden, zonder nog enig vast werk, enkel ons prille bedrijfje in de buitensport/toerisme en wat spaargeld.

Nu dan? Enkel van verhalen wist ik dat de volgende stap waarschijnlijk het plannen van een echo is dus ik belde naar het kleine ziekenhuis (vårdcentral) en ging er langs, vulde een contactformulier in en ik werd snel gebeld voor een afspraak. Dit regelden we afgelopen vrijdag en de dinsdag erna hadden we al bericht: woensdag 31 mei om 13.00.

Een bedje, commode en badje is ook al geregeld (gratis zelfs) via Nederlanders die hier in de buurt wonen en die gaan we zondag ophalen.

Volgens eigen berekeningen zou ik nu 9 weken zwanger zijn en ben ik uitgerekend op 28 december 2017.

 

Geschreven op 25 mei 2017