Goed nieuws en slecht nieuws

Alweer een hele tijd geleden dat ik hier voor het laatst iets schreef, terwijl ik wel nog redelijk wat lezers heb hier op mijn blog, waarvoor dank!

Beginnend dan maar met het goede nieuws en dat is dat met ons, Elin, Errol en ik, alles goed gaat. Inmiddels werk ik fulltime als laborant bij een academisch ziekenhuis hier in Zweden en neemt Errol de zorg voor Elin op zich. Ze gaat straks vanaf 5 augustus 3 hele dagen naar het kinderdagverblijf, dat is hier pas mogelijk vanaf de leeftijd van 1 jaar. Elin is nu bijna 1,5 en het wordt wel tijd dat ze zich gaat vermaken met leeftijdsgenootjes. Veel puders van jonge kinderen hebben de dag al lang gehad dat ze hun kindje voor het eerst wegbrachten maar voor ons komt die dag pas na 1 jaar en 21 maanden! Een mooie tijd die we niet hebben willen missen maar om eerlijk te zijn ook pittig, zeker voor Errol.  Hij grapt wel eens dat hij denkt dat hij het thuis drukker heeft met Elin dan ik op mijn werk. En dat is ook zo. Nu ze steeds makkelijker bij dingen kan, op dingen en op ontdekkingsreis is is het steeds opletten. We hebben natuurlijk ook geen opa’s en oma’s in de buurt die eens op zouden kunnen passen dus wij zijn inderdaad sinds haar geboorte nog geen dag met zijn tweetjes geweest. Maar ook die tijd komt wel.

 

Nu dan het minder leuken nieuws. Mijn vorige blog schreef ik nadat ik een miskraam had gehad met 13 weken zwangerschap. Eind april deed ik een zwangerschapstest nadat ik 2 dagen overtijd was. Positief! Super blij natuurlijk en ik voelde me ook wel echt zwanger. Normaal gesproken heb je hier in Zweden enkel met 19 weken een echo. Dan zou je nog rond de 11 weken een echo kunnen laten doen voor een nekplooimeting maar dit is dus niet standaard. Vanwege mijn vorige miskraam plande ik een vroege echo bij een prive gynaecoloog vlakbij mijn werk. Dit zou dan ongeveer met 7 weken zwangerschap zijn maar op deze echo was er enkel een vruchtzak en dooierzak te zien, een zwangerschap maar geen ontwikkeld embryo. Het zou dan kunnen zijn dat ik minder lang zwanger ben en misschien pas in week 5 ben of dat het inderdaad een zwangerschap is zonder vruchtje, blighted ovum genoemd. We planden een nieuwe echo twee weken later en helaas werd daar ons vermoeden wel bevestigd. De gynaecoloog zeii gelijk dat het er hetzelfde uitzag als de vorige keer. Een andere arts werd erbij gehaald en ze hadden allebei dezelfde mening. Treurig, maar ook blij dat het zo vroeg ontdekt werd.

Ik kreeg de keus de miskraam spontaan af te wachten, ze kon me niet vertellen hoe lang het zou duren, of de miskraam op te wekken met Cytotec medicatie. Ik koos de medicatie, dan kon ik de miskraam laten beginnen op een zelf gekozen moment. Dit alles bespraken we op een woensdag, nu bijna 3 weken geleden en ik zal hier beneden even het verloop van de miskraam beschrijven.

Op een zaterdag na het ontbijt, rond 8.30, nam ik de 4 Cytotec tabletten (vaginaal) samen met 1 gram paracetamol en 500 mg diclofenac. Ik bleef daarna op bed liggen, minstens een uur stond er in mijn informatiefoldertje, zodat de tabletten goed opgenomen worden. Rond 10.00 had ik  minimaal bloedverlies toen ik naar het toilet ging. Tussen 10.00 en 13.00 wel bloedverlies, helemaal geen pijn en heb ik even geslapen met Elin. Om 13.15 verloor ik wat stolsels/vruchtzak? maar ook nu geen pijn en nam ik nog 1 gr paracetamol. Het bloedverlies hield wel aan maar meer als een gewone menstruatie. Een controle echo had ik afgelopen vrijdag en toen was het bloedverlies net 2 dagen gestopt. Alles zag er daar goed uit, minimale aanwezigheid van wat bloed maar dat zou ik verliezen bij een volgende menstruatie, Ik nam in die 2 weken nog contact op met een verloskundige in Nederland waarmee ik op de middelbare school zat, eigenlijk omdat ik helemaal geen pijn had en ik twijfelde of de medicatie wel zijn werk had gedaan. Ik kon mijn vorige miskraam en deze niet vergelijken omdat er wel 7 weken verschil zat in termijn en ik toen een soort mini bevalling had van de placenta die toen wel al ontwikkeld was en nu niet. Mij viel de behandeling met Cytotec dus reuze mee maar ik lees veel verschillende verhalen, ieder lichaam is anders en iedere zwangerschap is anders.

Afsluiten doe ik met een mooie recente foto van Elin. Volg haar/ons ook op Instagram: @elin_growingup

IMG_20190518_115615.jpg

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: