Sint kwam met een verrassing hier in Zweden

Normaal gesproken lezen jullie elke twee weken een update van mij en de laatste keer schreef ik dat ik een extra controle en wellicht echo zou krijgen vanwege het niet groeien van m’n baarmoeder.

Deze controle zou normaal gesproken op dinsdag hebben plaats gevonden. Een klein puntje: m’n vliezen brakendie maandagavond ervoor!

Wat een normale dag met Zweedseles zou worden, de volgende dag om 8.30 naar de verloskundigeverliep even anders dan gepland en gedacht. Ik ging naar het toilet, ging douchen en stond erna de was op te hangen met een zwangerschapsduurvan 36 weken en 4 dagen. Plots voelde ik nattigheid! Geplast had iknet dus dat was zo goed als onmogelijk. Vruchtwater? Dat behoort enigszins zoet te ruiken en dat deed dit. Help!

M’n man stond te koken en ik roep hem en zeg: ‘Volgens mij worden we sneller papa en mama dan we dachten.’ Waarnaar ik eerstm’n moeder belde en erna de verloskamers, ze zeiden dat het inderdaad klonk als vruchtwater en dat ik maar die kant op moest komen. ‘Geen haast, dus eet nog maar wat en rij voorzichtig’. Dus m’n man is verder gegaan met koken, heeft ook even gedoucht en we hebben de tassen gepakt die al klaar stonden en zijn vertrokken. De weeën begonnen in de auto en als ik op m’n moeder zou lijken zou ik binnen 2 uur een kind op deze wereld zetten! Het ziekenhuis is voor ons 1,5 uur rijden!

Aangekomen werd ik onderzocht en werd de hartslag van de baby gemeten. Dit alles zag er prima uit en om 22.00 had ik 4 cm ontsluiting, ik ga bevallen! Wat een spannend en onverwachte wending van deze maandagavond. Binnenkort is onze kleine meid er, 5 december zal ze geboren worden want vandaag zou niet meer gehaald worden.

Natuurlijk probeerde ik verschillende houdingen uit maar heb nog vrij lang rond gelopen en gestaan om zo de weeën op te vangen, met hulp van m’n nieuwe vriend genaamd ‘lachgas’ of zoals ze hier zeggen ‘lustgas’.

Dit is ook de enige pijnmedicatie die ik genomen heb overigens.

Om een uur of 4.00 had ik volledige 10 cm ontsluiting maar haar hoofdje lag niet diep genoeg zodat ik ook daadwerkelijk persen mocht, wat een verschrikking zeg!

We waren de hele nacht al wakker, vanaf die ochtend ervoor 6.00 en ik voelde me zo onwijs. Om 7.00 dinsdagochtend begon ik met persen maar om 9.00 was er nog geen klein meisje. De verloskundige zei dat de dokter me een handje kon helpen door met de vacuümpomp het hoofdje geboren te laten worden. M’n weeën werden door de inmiddels dertien uur durende bevalling minder sterk en het zou op eigen krachten nog wel eens een uur persen worden. Dus besloot ik de dokter te laten komen en natuur een handje te helpen. Hij was er om 9.30 en nadat ik eerst verdoofd werd kon het beginnen. Naderhand hoorde ik van m’n man dat dat er allerminst zachtaardig aan toe ging, maar dat maakte me op dat moment niets uit.

Dinsdag 5-12 om 10.07 is ons allereerste kindje geboren, een meisje genaamd Elin. Officieel is ze prematuur, 36 weken en 5 dagen maar ze weegt 3025 gram en is 47 cm lang. Geen kleintje dus!

We zijn nu nog in het ziekenhuis en mogen hopelijk donderdag naar huis. Ze doet het zo goed, borstvoeding gaat al uitstekend en ze ligt nu heerlijk naast ons bed in een eigen bedje te slapen. Wat een karwei zo’n bevalling, maar zoals iedereen me altijd vertelde: dat ben je vergeten zodra je kindje bij je ligt. En zo is het!

I N D E W O L K E N

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: